ค่าเข้าชมสวนวัดนินนาจิในเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

ข้อมูลสินค้านี้แปลโดยระบบอัตโนมัติและอาจให้ข้อมูลที่ยังไม่สมบูรณ์ โปรดพิจารณาก่อนทำการสั่งซื้อ หรือติดต่อแผนกลูกค้าสัมพันธ์หากมีคำถามเพิ่มเติม

-บทนำเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยว-

• วัดนินนาจิ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 888 และปัจจุบันเป็นวัดหลักของนิกายโอโมโรแห่งพุทธศาสนาชิงงอน อาคารเก่าแก่หลายแห่งจากสมัยเอโดะได้รับการอนุรักษ์ไว้ภายในบริเวณวัด เช่น เจดีย์ห้าชั้นและประตูนิโอมอน ดอกซากุระโอโมโรซึ่งปลูกในช่วงเวลาเดียวกัน จะบานสะพรั่งที่สุดในช่วงกลางเดือนเมษายนของทุกปี และยังคงความสวยงามดั้งเดิมมาจนถึงทุกวันนี้
  นอกจากนี้ วัดนินนาจิยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 1994 (เฮเซที่ 6) เมื่อเดินผ่านประตูนิโอมอน ซึ่งเป็นหนึ่งในสามประตูหลักของเกียวโตที่หันหน้าออกสู่ถนน จะพบกับบริเวณวัดที่กว้างขวางและงดงาม ภายในบริเวณนี้มีสมบัติแห่งชาติอย่าง "คินโด" รวมทั้งโบราณสถานสำคัญอย่าง "เจดีย์ห้าชั้น" "มิเอะโด" และ "คันนอนโด" พร้อมด้วยอาคารประวัติศาสตร์มากมายภายในพระราชวังอิมพีเรียล รวมถึง "เรียวโคเท" และ "ฮิตาเท" เนื่องจากมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับราชวงศ์และขุนนาง สถาปัตยกรรมโดยรวมจึงสะท้อนถึงรูปแบบ "พระราชวังอิมพีเรียลนินนาจิ" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสง่างามของสถาปัตยกรรมพระราชวังอิมพีเรียล
• วัดเหรินเหอ "การแสดงแสงสีทะเลเมฆเมเปิลเขียว"
  กิจกรรมพิเศษช่วงต้นฤดูร้อน ผสานความงดงามของใบไม้เปลี่ยนสีที่วัดนินนาจิ เข้ากับทะเลหมอกราวกับความฝัน สร้างเป็นการแสดงแสงสีสุดอลังการ เมื่อพระอาทิตย์ตกดินและสีฟ้าเริ่มจางลง ท้องฟ้าและหอทองคำอันทรงคุณค่าแห่งชาติจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว สร้างฉากที่เต็มไปด้วยจินตนาการ คุณจะได้เพลิดเพลินไปกับโลกแห่งความฝันที่ถักทอจากทะเลหมอกเบื้องล่างและใบไม้เปลี่ยนสีที่ส่องสว่างด้วยแสงไฟอ่อนๆ
• สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง "ดอกซากุระโอโมโระ" (ฤดูออกดอก: เดือนมีนาคมถึงพฤษภาคมของทุกปี)
  ทุกฤดูใบไม้ผลิ บริเวณวัดนินนาจิจะเต็มไปด้วยดอกซากุระบานสะพรั่งสวยงาม
  ดอกซากุระพันธุ์โซเมอิ โยชิโนะ ด้านหน้าศาลาทองคำ และดอกซากุระพันธุ์กิ่งห้อย ด้านหน้าหอระฆัง กำลังบานสะพรั่ง โดยเฉพาะดอกซากุระพันธุ์โอโมโระทางด้านทิศตะวันตกภายในประตูกลางนั้น มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุด
  ซากุระพันธุ์โอโมโระมีชื่อเสียงในเรื่องการบานช้า และเป็นที่รักของประชาชนทั่วไปมาตั้งแต่สมัยเอโดะ โดยปรากฏอยู่บ่อยครั้งในบทกวีวากะ ภาพบรรยากาศการชมซากุระที่คึกคักในสมัยนั้นยังได้รับการบันทึกไว้โดยไคฮาระ เอคิเคน นักปราชญ์ขงจื๊อในสมัยเอโดะ ในหนังสือ *เกียวโต โชกัน* ของเขา ดังนี้:
  "ในฤดูใบไม้ผลิ บริเวณนี้จะเต็มไปด้วยดอกซากุระบานสะพรั่ง สวยงามที่สุดในเกียวโตและบริเวณใกล้เคียง เทียบได้กับดอกซากุระโยชิโนะ... ผู้คนมากมายมาชมความงามของดอกไม้ และฝูงชนก็พลุกพล่านราวกับคลื่นซัดสาดทุกวัน..."
  ความงดงามของการออกดอกของต้นซากุระโอโมโระจึงถือได้ว่าเทียบได้กับซากุระโยชิโนะ ยิ่งไปกว่านั้น ต้นซากุระโอโมโระยังได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติแห่งชาติของญี่ปุ่นในปี 1924 (ไทโชที่ 13) ลักษณะเด่นของซากุระโอโมโระคือออกดอกช้าและมีลำต้นเตี้ย ก่อนหน้านี้เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นเพราะชั้นหินแข็งใต้ดินขัดขวางไม่ให้รากหยั่งลึก อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบล่าสุดพบว่าแท้จริงแล้วปลูกในดินเหนียว ถึงกระนั้น ปริมาณออกซิเจนและสารอาหารในดินเหนียวที่ต่ำก็ยังส่งผลต่อการเจริญเติบโตของราก ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำให้ซากุระเจริญเติบโตไม่เต็มที่